|
Hans Vervoort: Biografie
Toen in 1967 het bureau waar hij werkte in financiële problemen kwam en ontslag dreigde, richtte Hans Vervoort met drie collega's een eigen markt- en opinieonderzoek-bureau op: Inter/View. Dat bureau werd van meet af aan een veel groter succes dan ze verwacht of nodig hadden en dat kwam Hans eigenlijk slecht uit. Eind 1966 was hij na enkele inzendingen redacteur geworden van het sinds 1890 roemruchte literaire studentenblad Propria Cures. Hij schreef al vanaf zijn veertiende, twijfelde altijd over de kwaliteit, stuurde op hoop van zegen een paar teksten in. En nu Propria Cures hem het podium bood om als schrijver voor den dag te komen moest hij al na een jaar afhaken. Want het bedrijf werd overspoeld met werk. Toch bleef hij nog wel publiceren. Stukjes op de achterpagina van de Nieuwe Linie, een aantal columns in Vrij Nederland, en recensies in NRC, Het Parool en Vrij Nederland. Op verzoek van de jonge uitgeverij Thomas Rap maakte hij samen met Gerrit Heijmenberg in 1970 het 'Klein Nederlands Soldatenboek (eerder aangekondigd als Groot Nederlands Soldatenboek)'. En in hetzelfde jaar verscheen 'Kleine Stukjes om te Lezen', een bundel van de korte en zeer korte verhalen die hij in Propria Cures had gepubliceerd. Toen dat blad in 1970 in problemen kwam omdat de studentenvereniging ASVA het collectief abonnement opzegde, behoorde Hans Vervoort (met o.a. Rogier Proper en Kees Winkler) tot de initiatiefnemers van het oprichten van de Stichting Propria Cures, die sindsdien het blad uitgeeft. In dat jaar werd hij zelfs voor de tweede keer redacteur, een unicum in de geschiedenis van dit eigengereide blad. Drukke werkzaamheden als mededirecteur van een succesvol bureau, een studie, een gezin met kinderen, de schrijverij (een verhalenbundel in 1973 en een roman in 1974), het vergde na enkele jaren z'n tol. Hans Vervoort kreeg last van psychosomatische kwalen en besloot Inter/View te verlaten. Er waren inmiddels jonge projectleiders zoals Maurice de Hond die het vak prima beheersten.
In de loop van de tijd werd Hans Vervoort toch weer opgeslokt door het werk en in 1988 kreeg hij het verzoek om uitgever te worden van de cultuur/opiniebladen-groep van de Weekbladpers (Vrij Nederland, Opzij, Psychologie Magazine, Ons Amsterdam, onzeWereld, Primeur). Het eeuwig schipperen tussen het uitgeverswerk en de behoefte om te schrijven was Hans Vervoort zat en hij besloot nu een aantal jaren het werk voorrang te geven. Afgesproken werd dat hij dat 5 jaar zou doen. In die rol als uitgever en later directeur-uitgever beleefde Hans Vervoort de opbloei van Opzij en de metamorfose van Vrij Nederland tot een succesvol magazine in 1990. In 1993 waren de afgesproken vijf jaar om en kon Hans afhaken. Maar het directieteam was zo op elkaar ingespeeld geraakt dat gekozen werd voor een alternatief: hij kreeg 3 maanden onbetaald verlof om een roman te schrijven ('Zonnige perioden', verscheen in 1994) en zette daarna zijn werk als uitgever voort. In 1996 deed hij tenslotte toch de stap terug en sinds hij in april 2000 met VUT ging is het schrijven zijn fulltime bezigheid.
 In 2001 verscheen de roman 'Eerlijk is Vals', in januari 2003 de verhalenbundel 'Geluk is voor de dommen'. In 2004 bundelde hij zijn jeugdherinneringen in 'Kind van de Oost'. In 2003 en 2004 reisde hij door Indonesië. Over deze hernieuwde kennismaking met zijn geboorteland verscheen in juni 2005 'Retourtje Tropen. Een reis door het hart van Sumatra en Java, met een stop in Singapore'.
Hans Vervoort werkte geregeld mee aan het VPRO-programma Radio Music Hall (kijk hiervoor op de audio-pagina).
Naast publiceren houdt hij zich bezig met het ontwikkelen van een Internet Boekenzoekmachine. Hij schreef hierover in juli 2002 een artikel in de Groene naar aanleiding van de rampzalige toptien-ontwikkelingen in de boekenbranche: http://www.groene.nl/2002/0224/hv_schrijver.html
Sinds 2004 is hij actief in de werkgroep Prozaschrijvers van de Vereniging van Letterkundigen (VvL).Literaire bezigheden
Publicaties
2004/2005 Kind van de Oost (autobiografische verhalen) 2005 Retourtje Tropen (reisverhaal) (zie voor meer informatie over deze titels de Boeken-sectie van deze site) 2007 Het Bedrijf, deel 1: Opwinding 2008 Het Bedrijf, deel 2: Betere tijden
Verfilming Zonder Dollen (in 1983 verfilmd onder de titel Een Zaak van Leven of Dood, productie Matthijs van Heijningen, regie George Schouten, hoofdrol Peter Faber) |
Hans Vervoort werd op 22 april 1939 geboren in Magelang (Indonesië) als zoon van een KNIL-militair. Zijn eerste jeugdherinneringen deed hij op in een Japans interneringskamp. Na de oorlog woonde het gezin in Makassar en Soerabaja. Toen in 1949 de souvereiniteitsoverdracht plaats vond werd vader Vervoort lid van de Nederlandse Militaire Missie die kennis overdroeg (in zijn geval op administratief gebied) aan het Indonesische Leger. Daardoor kwam het gezin pas geruime tijd na de grote uittocht uit Indonesië in 1953 naar Nederland, waar Hans in Amsterdam zijn zevende school bezocht (het Ignatius College) en daar de HBS afmaakte. Hij werkte vervolgens ruim twee jaar als assistent-accountant, vervulde zijn dienstplicht en ondernam een poging tot een wereldreis, die echter al bij de eerste heuvels in Noord-Frankrijk strandde. De Solex begaf het en de schriftelijke cursus autogeen lassen die hij bij zich had om onderweg in zijn onderhoud te voorzien, zat nog ongelezen in de envelop. Als een lange donkere tunnel heeft hij later deze jaren beschreven, de heimwee naar Indonesië overheerste alles.
In 1974 vertrok hij met vrouw en kinderen voor een lange vakantie naar Indonesië. Deze sentimental journey bevrijdde hem definitief van zijn heimwee: het Indonesië van nu was zijn land niet meer. In 'Vanonder de Koperen Ploert' deed hij verslag van deze 3 maanden durende tocht. Na de roman 'Zonder Dollen' die in 1974 verscheen (en later werd verfilmd met Peter Faber in de hoofdrol) werd ook dit boek uitstekend ontvangen. Uiteraard volgden verzoeken om voor te lezen en op te treden, maar na één voorlezing in het BzztÔh-theater met andere auteurs (waaronder PC-genote Mensje van Keulen) merkte hij dat hij nog te veel last had van de overwerktheid die hij bij Inter/View had opgelopen. Het bleef vijfentwintig jaar lang bij dat ene optreden. Hans Vervoort trad medio 1975 als bedrijfsmarktonderzoeker in dienst van de Weekbladpers, een progressieve bladenuitgeverij die toen de uitgave van Vrij Nederland, de Haagse Post, Opzij en Voetbal International verzorgde. Hij hoopte in deze 80% baan wat meer rust en tijd te vinden voor het schrijven. In 1977 verscheen de roman 'Zwarte Rijst' en in 1980 'Met Stijgende Verbazing', door veel critici beschouwd als zijn beste roman tot dan toe. Tussendoor schreef hij samen met zijn vrouw de biografie van Sicco Roorda van Eysinga ('Zijn eigen vijand'), vriend en tijdgenoot van Multatuli en schrijver van het beruchte pamflet 'Koning Gorilla'.