Hans Vervoort-prijs

Hans Vervoort-prijs voor verhalend proza van neerslachtige en toch opbeurende aard.  Jaarlijks en uit te reiken op 22 april.

De winnaar 2026 is inmiddels bekend!

 

Hans Vervoort vindt dat er in de Nederlandse literatuur te weinig waardering is voor vertellers-proza en heeft daarom deze prijs van € 10.000 ingesteld. 

Iedereen (lezer, schrijver, boekhandelaar, uitgever) kan titels aanmelden voor deze prijs.

 

• Winnaar 2022: Tobi Lakmaker met De geschiedenis van mijn seksualiteit (Uitg. Das Mag).
• Winnaar 2023: Theodor Holman met Als de liefde (Uitg. Sunny Home)
  
• Winnaar 2024: Leo Pleysier met Klokgelui (Uitg. De Bezige Bij)
• Winnaar 2025: Manik Sarkar met Ossenkop (Uitg. Hollands Diep)

De jury:
- Janneke Siebelink (auteur)
- Bart Leemhuis (ervaren boekhandelaar)
- Arjan Peters (literatuurcriticus), voorzitter

---

Amsterdam, 25 maart 2026

De winnaar van de Hans Vervoort-prijs 2026 is L.H. Wiener voor zijn roman In Verlatenheid (uitg. Pluim).

(Zie het juryrapport hieronder)

 

De uitreiking van de prijs is op donderdag 23 april in Café Belcampo, in de Hallen in Amsterdam.

De toegang is gratis. Aanmelden is wel noodzakelijk, en kan via dit aanmeldingsformulier. 

De avond begint om 20 uur en wordt opgeluisterd door een optreden van zanger Ryso Jochemsen. 

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

 

De shortlist 2026:

Amsterdam, 26 februari 2026
Met genoegen maakt de jury van de Hans Vervoort Prijs ‘voor proza van neerslachtige en toch opbeurende aard’ de shortlist van dit jaar bekend. Uit een recordaantal inzendingen van meer dan 100 titels moest een scherpe selectie worden gemaakt. De jury, bestaande uit Bart Leemhuis (boekverkoper), Janneke Siebelink (auteur) en voorzitter Arjan Peters (literatuurcriticus), presenteert de volgende 5 nominaties. In alfabetische volgorde:

 

1. Christine Bax: De nieuwe weg (Cossee) 


Terug naar de jaren vijftig, en naar dorpen met namen als Jubbega, Arkema, Kruiswater, Tocht en ’t Einde. Ze praten daar kortaf in hun eigen dialect.
 ‘Waar lang niks is duiken dingen op’, schrijft de originele debutant Christine Bax (opgegroeid in Drachten), en dat gebeurt ook in De nieuwe weg waar werkloze Ype die surrealistische schilderijen maakt, besluit om met anderen een weg te maken naar de grote stad – een omgekeerde staking werd die werkdrift genoemd. Een eigen weg maken is ook: een uitweg zoeken uit de armoede, uit de benauwende realiteit. 
 In de wereld van Ype, zijn dochter Klaske (die als hulp in een snackkar Hotdog-Meid heet) en zijn vrouw Marga komt de nieuwe tijd binnen: in plaats van 2 uur lopen naar de bioscoop rijd je er nu in 20 minuten heen, vreemdelingen enteren het dorp (import) en die praten allemaal zoals op tv. En die gaan ook dingen zien die ze kennen van tv, bijvoorbeeld in misdaadseries. Het dorp in De nieuwe weg begint soms een beetje op Twin Peaks te lijken. De wereld is intussen niet groter maar kaler en eenvormiger geworden. Zelfs de vogels vertrekken. 
 Gelukkig blijft Ype tekenen. De schrijfster begrijpt hem, en hanteert een vergelijkbare vorm van consequent taal-denken als hij: als Marga neerslachtig is, valt er meteen neerslag. Uit het realisme komt surrealisme voort; ook dát is een uitweg, in dit kleurrijke boek dat Bax’ entree in de literaire wereld doet sprankelen.    

 

2. Walter van den Berg: Zanger Ronald zingt de blues (Hollands Diep)


Nergens in Zanger Ronald zingt de blues dringt de schrijver zich op. Het woord is aan de hoofdpersoon Ron en zijn Amsterdamse entourage. Dat levert een boek op dat rauw is en ongepolijst, volkomen geloofwaardig, en vol onversneden Amsterdamse humor. Cynisch misschien soms, maar mild; melancholiek, maar zonder ooit ten prooi te vallen aan diepe zwaarmoedigheid of navelstaarderij. 
 De lezer hoort de stemmen van de personages, ziet hen voor zich, en merkt dat ze hem niet meer loslaten. Ook namen verzinnen blijkt een kunst die Van den Berg tot in de finesses beheerst. Dit verhaal laat zich lezen als een bluesy smartlap: ontroerend en tragisch, met de vereiste combinatie van een lach en een traan. 
 Deze roman is een onvergetelijke roadtrip langs de kroegen van Amsterdam. Daar zien we Ron zitten, aan de lange kant van een bar in Amsterdam-West; met dank aan de trefzekere pen van zijn geestelijk vader.

 

3. Hans Heesen: Erfgenaam (IJzer)



Een wonder van compactheid, deze vertelling waarin een scenarioschrijver terugdenkt aan de ietwat louche café-kennis Marcel van vroeger. Die zag hij na jaren terug, en toen vroeg Marcel hem om raad bij een wel heel eigenaardig klusje: hij wil een lijk stelen en dat achterhouden, om de familie vervolgens te chanteren. 
 Omdat de verteller een man van het woord is en niet van daden, laat staan drieste, is hij toch gevleid dat hij mee mag denken met de slagingskansen van deze operatie, gaat hij voor Marcel zelfs een geschikte plek uitzoeken om een verstopgraf te graven – want je moet een gestolen lijk toch even ergens kwijt kunnen, zo lang de onderhandelingen duren?
 Ineens zit de scenarioschrijver zelf in het scenario van een spannende film. Die krijgt een onvermoede en gevoelige wending. Deze vierde novelle van de oud-docent van de Filmacademie toont Heesens vaardigheid in het smeden van scènes en dialogen. Om iets te begrijpen van het verhaal waar je zelf in zit, moet je je blik trainen, misschien nog méér dan je geest. Wie goed kijkt, loopt minder gevaar dat hij later, als het te laat is, denkt: ik wist het niet, omdat ik het niet zag. Zo mondt de suspense van Erfgenaam verrassend uit in een levensbeschouwelijke les – of beter: het voornemen daartoe. Losjes en geamuseerd weet Heesen ook de argeloze lezer daar heen te voeren.  

 

4.  Coco Schrijber: Het gezoem van bijna alles (Querido)

Filosoof Catootje Goudschenker krijgt een glazen oog na een noodlottig ongeluk in haar jeugd. Gaandeweg verzandt ze in een uitzichtloos bestaan op een druppelvormig eiland waar ze de post rondbrengt en veel, heel veel drinkt. Weg is de tijd dat de ochtend nog een vraag was en niet een dichtgesmeten deur. Ze is iets verloren wat ze nooit heeft gehad. Verdriet en katers vechten om de voorrang. Er is geen ander land, er is geen ander leven dan dit. Tot ze de oude Cato weer terugvindt in zichzelf, de Cato met plannen. Het besef: elk moment kan alles anders gaan. Stel niet uit.
 Het gezoem van bijna alles heeft een uitgesproken filmisch karakter (geen verrassing aangezien de auteur ook filmregisseuse is), vol scherp gesneden wendingen en gedurfde zijpaden. Een rijk en oorspronkelijk boek over, in Cato’s eigen woorden, ‘de diepmenselijke behoefte om je te laten gelden, het léven te laten gelden. Maar wie of wat bepaalt of het gelukt is, dat gelden, dat manifesteren in een wereld die niet eens weet heeft van jouw bestaan?’  
 
5. L.H. Wiener: In verlatenheid (Pluim)



‘Het leven is mooi, maar men moet leren hoe het te vergallen’ is een zin vol bittere ironie die L.H. Wiener en zijn oeuvre typeert. In verlatenheid levert hiertoe een nieuwe proeve van bekwaamheid. In dit geval speelt een meedogenloos geheugen de hoofdrol: ‘Mijn geheugen mijn vijand, een zwendelaar, die mij in negativisme tracht te overmeesteren en mij uit de werkelijkheid tracht te isoleren, alsof alles mislukt is en voor niets is geweest.’ Dit geheugen houdt de verteller voortdurend de impulsieve uitspraken voor waarmee hij anderen kwetste, en toont hem zijn egoïsme in relaties en seks. Een egoïsme of ongevoeligheid die hem, in het licht van de dood van zijn ouders, van zijn eerste geliefde, vrienden en zelfs huisdieren voor altijd blijft kwellen.
 Maar maakt dit leed de lectuur vermoeiend of larmoyant? Nog niet een enkel moment. Stilistisch is dit boek een verademing, en een onderdompeling in de totale vreugde van taal. Zonder tegenstribbelen liet de jury zich van acquit af bij de kladden nemen en meevoeren op een reis van jeugd tot ouderdom, en door liefde en pijn. Wie zich zó onbeschermd in zijn angst en falen durft te tonen en ons daarbij het gevoel geeft een vormvaste roman te lezen, heeft een triomf behaald.

De vijfde Hans Vervoort Prijs (€ 10.000) wordt op donderdag 23 april uitgereikt in zaal Belcampo te Amsterdam. Eerdere winnaars waren Tobi Lakmaker, Theodor Holman, Leo Pleysier en Manik Sarkar. 


 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
 

16 januari 2026

De leeslijst van 46 titels is inmiddels bekend.

 

Vervoort Leeslijst 2026

1. Robin Kramer- Achtertuinen (Oevers)

2. Brigitte de Swart- In licht bevroren (AmboAnthos)

3. Maarten Spanjer- Amsterdammers hebben geen humor (De Republiek)

4. Walter van den Berg – Ronald zingt de blues (Hollands Diep)

5. Anka Hashin- Poging tot fiasco (Prometheus)

6. Dido Michielsen – Verborgen vader (Hollands Diep)

7. Tina de Bruin – Zeven Brieven (Thomas Rap)

8. Guido Snel – Reger (Arbeiderspers)

9. Irene Wiersma- Prooidier (Passage)

10. Christine Bax- De nieuwe weg (Cossee)

11. Coco Schrijber – Het gezoem van bijna alles (Querido)

12. Marie Kessels – Jackie’s keuze (Bezige Bij)

13. Erwin Mortier- Vlaamse vergezichten (Bezige Bij)

14. Rudie Verbunt: 2001: die klotetijdreis (Natte sok)

15. Jochem van der Stok- Speelvuur (Das Mag)

16. Sjoerd Kuyper- Tob niet, ’t komt altijd anders (Hoogland & Van Klaveren)

17. L.H. Wiener- In verlatenheid (Pluim)

18. Nadia de Vries- Overgave op commando (Pluim)

19. Nisrine Mbarki Ben Ayad- Kookpunt (Pluim)

20. Hans Heesen – Erfgenaam (IJzer)

21. Miriam Rood- Het jaar van de ijsvogel (Paris Books)

22. Annemieke Dannenberg- Kleine heilige dingen (Lebowski)

23. Ester Naomi Perquin – Tot alles in beweging komt (Van Oorschot)

24. Maarten Doorman – Mijn vader en ik (Prometheus)

25. Ine Boermans- Een grillig soort grind (Prometheus)

26. Guido Snel – Reger (Arbeiderspers)

27. Rik Zaal – Het land van Hrabal (Arbeiderspers)

28. Mira Aluc- Sprokkelaars (AtlasContact)

29. Forugh Karimi- In mijn ogen draag ik wolken (Meridiaan)

30. Marjon Wiendels- Het verbetertraject (Bruna)

31. Erica Rijnsburger- Fluisteringen van vergeten zand (London Books)

32. Teddy Tops- Egelskop (Nijgh & Van Ditmar)

33. Arnon Grunberg- Het aanwezige been (Nijgh & Van Ditmar)

34. Cherry Duyns- Morlands schaduw (AtlasContact)

35. Joke van Vliet – Niets is echt gebeurd (Querido)

36. Heidi Koren – Dat zijn wij zelf (Hollands Diep)

37. Jeroen Rook – Dodo’s deceptie (Bravenewbooks)

38. Marjon Kuipers – De derde hypothese (eigen beheer)

39. Vrouwkje Tuinman – De straaljager (Cossee)

40. Jana Anthonissen – Ludwig (Bezige Bij)

41. Cobi van Baars – Vacht! (AtlasContact)

42. Arnoud van den Berg- Hobo blues (Afdh uitgevers)

43. Antonia Schuitema – De linoleumkeizer (Boekengilde bv)

44. Nicolien Mizee- De pech, de zwaarheid en het zweven (Van Oorschot)

45. Roderik Six- In het wit (Prometheus)

46. Jan Grolleman - Om de omweg 

 

De jury kiest hieruit ca. 5 titels voor de shortlist.

Deze zal in maart bekend worden gemaakt.

 

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Algemene informatie

 

Criteria en procedure

 

Voor de Hans Vervoort-prijs 2026 konden vanaf 1 november 2025 t/m 15 januari 2026 titels worden aangemeld via het aanmeldingsformulier.
Het gaat dan om romans of verhalenbundels, voor het eerst in druk verschenen tussen 1 januari en 31 december 2025.

Criteria voor deelname:

A. Het boek is (oorspronkelijk) Nederlandstalig.

B. Een boek komt in aanmerking voor de prijs als het voldoet aan deze criteria:

• Het verhalend proza betreft realistische gebeurtenissen in heden of verleden, geen toekomstverhalen.
• De gebeurtenissen vinden plaats in het leven van realistische personages.
• De verhalen worden verteld vanuit het perspectief van één personage.
• De stijl is bij voorkeur niet overdadig, liefst zuinig.
• Zelfspot bij de verteller of hoofdpersoon geldt als pluspunt.
• Een zekere weemoed eveneens.

 

Er zijn titels aangemeld via het aanmeldingsformulier:

Klik hier.

 

 

Selectie leeslijst
Er worden maximaal 45 titels toegelaten om beoordeeld te worden door de jury. Is het aantal aanmeldingen groter dan wordt een triage gehouden door de jury. Getracht wordt zo snel mogelijk vast te stellen welke titels vallen binnen het kader van de genoemde zes criteria. Daarbij worden titels verwijderd op basis van
 
a) de argumenten waarmee het boek is aangemeld
b) de bekendheid van een jurylid met eerdere titels van de schrijver
c) de indruk die de jury van het boek krijgt op grond van de flaptekst of andere door de schrijver dan wel uitgever aangeleverde informatie
d) de gegevens over schrijver of boek op internet.
 
Als dit alles nog niet leidt tot het gewenste aantal van 45 titels, dan kan de datum van aanmelden van de titel als selectie-criterium dienen (first come first served).
De 'leeslijst' van maximaal 45 titels wordt hier medio januari a.s. gepubliceerd.

 

Selectie shortlist
De (maximaal dus 45) voor de prijs in aanmerking aangemelde boeken verdeelt de organisator onder de juryleden.
Elk jurylid selecteert na lezing minimaal 1 en maximaal 2 titels die hij/zij voor de prijs in aanmerking vindt komen.
Deze ‘shortlist’ wordt gepubliceerd via een persbericht en vermeld op de hansvervoort-website en Facebook-pagina. De organisator vraagt de uitgevers van deze titels om nog 2 exemplaren beschikbaar te stellen.
Deze titels worden vervolgens ook door de twee andere juryleden gelezen. Uit de 3 tot 6 geselecteerde titels wordt vervolgens door de jury de titel gekozen die de prijs krijgt.

De uitreiking van de prijs vindt plaats op 23 april 2026.
 
Meer info:
Maja Vervoort
Stichting Hans Vervoort-Prijs
hv-prijs@hansvervoort.nl