Hans op Facebook

Wie is ik? Ter voorbereiding op de uitreiking van de Hans Vervoort-prijs 2026 aan L.H. Wiener heb ik de 6 titels die we van hem in huis hebben uit de kast gehaald. Ik wss ooit een tijdlang uitgever van Opzij en in 1988 gaf Cisca Dresselhuys me een boekje van Wiener en zei: "hij schrijft net zoals jij". Dat was natuurlijk geen aanbeveling, niemand die zelf schrijft wil horen dat hij een kloon he...

"Wie wat bewaart heeft wat" zei ik onlangs tegen mijn gade, toen ik wat overgebleven voedsel in de koelkast deed. En bedacht toen dat dit eigenlijk een Cruijffiaanse uitspraak is. "Elk nadeel hep zijn voordeel" en "Je gaat het pas zien als je het door hebt" zijn 2 van de bekendste uitspraken van Johan Cruijff. Hij was goed in het verwoorden van simpele waarheden die toch nèt een nieuw licht wer...

Reizen is ook al niet meer wat het was. Op 2 oktober 1974, tijdens een verblijf van drie maanden op Java, gooide ik in de tuin van ons hotel het verzwaarde eind van een antennedraad over de laagste tak van een boom. Vervolgens maakte ik het andere eind met een krokodillenbek-knijper vast aan de 5 kilo zware wereldradio die we bij ons hadden. En verdomd, even later hoorde ik Dick van Rijn per We...

Kunstenaar Elke keer als ik iemand zichzelf 'kunstenaar' hoor noemen is mijn reactie: hoezo kunstenaar, dat maak ik wel uit! Helemaal fout. Kunstenaar is een onbeschermde titel, elke gek mag zich zo noemen en dat gebeurt dus ook. Daar is eigenlijk niets tegen, want het brengt het begrip terug tot wat het in essentie is: de aanduiding van een pretentie. Kunstenaar is iedereen die zichzelf zo noe...

Bij de directie Nooit gedacht dat ik zo boos kon worden. Ik reikte over het bureau heen, greep hem met beide handen bij de nek en kneep zijn strot dicht. Na de eerste verbijstering probeerde hij zich te verzetten. Hij was groter dan ik en ging er prat op dat hij dagelijks jogde en een goede conditie had. Maar ik had lange armen en grote pianohanden. Het zware directie-bureau tussen ons hielp, w...

Een jeugdzonde (mijn dichterschap duurde maar heel kort). Stuk Al wat ik maar begeren kon, "ik hou van jou jij houdt van mij" gaat hier zo sierlijk en zo blond voorbij: en treurig is het, en zo eeuwig wreed te leven nu ik stellig weet dat ik toch nooit verzinnen kan de toffe weemoed van de juiste man

De herinrichting van de wereld Ik las een paar weken geleden weer eens een bericht over het tempo waarin diersoorten uitsterven en was in gedachten al bezig met een handtekeningenactie, toen me een andere gedachte inviel. Zijn er eigenlijk niet veel te veel verschillende diersoorten? Kunnen we er niet een heleboel zonder enig probleem missen? Wie herinnert zich niet uit zijn jeugd die eindeloze...

Het eerste 'domme blondje' was Rosalie Duthé (1751 - 1837), een Franse danseres die veel zowel Franse als Engelse hoge heren bekoorde. Op internet is een naakt-schilderij van haar te vinden dat laat zien dat ook heren van nu van haar gecharmeerd zouden zijn, iets méér dan dat zelfs. De reputatie van 'domme blonde' kreeg ze vanwege haar gewoonte om lange pauzes in te lassen in conversaties, als ...

Huid Skin lighteners ofwel huidblekers zijn big business in Azië, Afrika en Zuid-Amerika, het zonnige deel van de aarde. Men wil blanker zijn dan men is. Pond's whitening cream is een megaseller bij de vrouwen. En op Facebook laten Indiase mannen zien welk effect Vaseline's Whitening op hun eigen portret heeft, en suggereert: met ons product een betere carrière. Want witter wint. De fabrikanten...

Rudy Kousbroek Op 4 april 2010, 16 jaar geleden, overleed Rudy Kousbroek (1929 – 2010) aan longkanker, 80 jaar en 5 maanden oud. Hij was al een tijd ernstig ziek en werd daar behoorlijk kribbig van. Ook omdat hij al 20 jaar niet meer rookte. Ter gelegenheid van zijn laatste verjaardag, in november 2009, schreef ik een felicitatie-column – maar eigenlijk al een soort 'in memoriam' - over hem voo...

Hanneke Groenteman Het radioprogramma 'Met het oog op morgen' begon om elf uur 's avonds altijd met de tekst: 'Buiten is het .... graden, binnen zit .... ' (en dan volgde de naam van de dienstdoende journalist). De leukste variant daarop die ik ken was van een cabaretier waarvan ik de naam helaas vergeten ben en luidde: 'Buiten is het min 10 graden, binnen zit Hanneke Groenteman... Ik denk dat ...

Het meest lullige instrument dat iemand in een orkest kan bespelen lijkt mij de triangel. Je ziet hem zelden en dat is maar goed ook, denk ik. Ik vind het altijd pijnlijk als iemand voor gek staat. En dit instrument lijkt daar speciaal voor ontworpen. Hoe lang studeren zou dat vergen, het bespelen van de triangel? Een uur? Een half uur? Tien minuten voor de echt talentvolle triangelspeler? Het ...