Hans op Facebook

Ik en mij De overheersende emotie is verveling, na ruim 80 jaar in dit omhulsel. Ik kijk nog wel eens mee in z'n spiegel en het oogt al enkele jaren als een oud heertje, met diepe lijnen in het gezicht waar de wangspieren het begeven hebben. Ik ga daar niet over, net zo min als over de bloeddruk en de langzaam dichtslibbende aderen. Ik ben bewoner van het pand, niet de eigenaar of de beheerder....

“Schrijven voor de eeuwigheid dat doe ik al lang niet meer”, schreef Jeroen Brouwers me een aantal jaren geleden toen we even contact hadden. Dat was nieuws voor mij, want in de jaren 70 schold hij graag op schrijvers die het schrijversschap naar zijn idee wat te makkelijk namen. Hij was toen nog redacteur bij Manteau, hij had een baan en schreef daarnaast. Maar zoals veel schrijvers koos hij n...

Vandaag toch weer eens de behoefte gehad iets te doen met het Google Gemini-abonnement (€ 9.99 per maand) dat onze zoons mij gaven met Kerst. Ik tikte in: "Maak een kort verhaal (ongeveer 500 woorden) over een mannetjes olifant en een vrouwtjes koe die kinderen krijgen. Dat zijn kleine varkentjes. Op een dag komt een slager langs, die wil ze kopen." Na pakweg 20 seconden leverde Gemini mij dit ...

Avonturen in bos en veld, van onze kleine held Ik moet nog ergens in een oude verhuiskist die mailing hebben uit 1956. Ik was 17 en schreef. Vanuit mijn ziel. De redactie van de HBS-schoolkrant had weinig oog voor mijn experimentele proza en omgekeerd vond ik het ook bezwaarlijk om mijn paarlen voor die zwijnen te werpen. Dus bedacht ik iets: een door mij te starten literair tijdschrift voor be...

Morgen is het weer zover: 4 mei, herdenking van de doden in WO2. Jarenlang gingen mijn gade en ik tegen 8 uur 's avonds naar het Museumplein (Amsterdam) waar het monument 'Vrouwen van Ravensbrück 1940-1945' continu een zacht en treurig dreungeluid laat horen. Tussen pakweg 30 andere bezoekers stonden we daar 2 minuten stil, terwijl de op het Museumplein altijd aanwezige toeristen - die natuurli...

Haar Onlangs sprak ik met iemand over het verbazingwekkende aantal soorten kanker dat een mens kan krijgen en ik zei dat haarkanker de enige soort was waar ik nog niet van gehoord had. Maar ik had natuurlijk ongelijk, bleek na enig onderzoek. Haarkanker bestaat wel degelijk. We noemen die kanker vergoeilijkend haargroei en bestrijden de ziekte met kam en schaar. Een zeker percentage geneest en ...

Schande! 'Het is bijna Mei', zei ik tegen mijn gade.'En je weet wat er dan gebeurt? In mei leggen alle vogels een ei, behalve de koekoek en de griet. Die leggen in de Meimaand niet' 'Wat is een griet?' vroeg ze. 'Dat zoek ik op', zei ik. En dat was het begin van een zoektocht waarvan het resultaat mij onaangenaam verraste. Met de griet (ook grutto genoemd) is niks mis. Die legt meestal al in ap...

De bootreis Nederland-Indië/Indonesië heb ik 3-maal gemaakt. De eerste keer (vanwege het ziekteverlof van mijn vader) in 1947 op de Kota Inten, een klein vrachtschip dat omgebouwd was tot troepentransportschip. In mijn herinnering rook het hele schip naar koekjes. Dat is ook de enige herinnering die ik er aan heb, ik was acht. Terug naar Indië voeren we in 1948 met de Indrapoera en ook van die ...

Op een gegeven moment gaan je ouders dood en in hun nalatenschap zit dan een doos met oude foto's. Wat moet je er mee? Van veel afgebeelde personen weet je niet eens wie het zijn. Je ouders hebben niet achterop geschreven wie er op deze foto staat. Waarom zouden ze? Ze wisten toch wie dat waren? Nou dan! Je neemt je voor die oude rommel weg te gooien, maar dat komt er toch niet van. Er is iets ...

Mijn speechje bij de uitreiking van de HV-prijs aan L.H. Wiener: Dit jaar kan ik Lodewijk Wiener feliciteren, met een boek dat mij aan het denken zette over het leven. Ik ben 87 en lang heb ik dus niet meer. Maar hoe te leven blijft je toch bezig houden.. Zo heb ik altijd levenskunstenaar willen worden. Dat leek me wel iets, levenskunstenaar. Het grote probleem waar ik tegenop liep was: hoe pak...

Een vergeten schrijver.... In memoriam Abraham Louis (A.L.) Schneiders (1925 - 2020) Elke keer als ik de naam van ZKV-schrijver A.L. Snijders zie moet ik denken aan een andere auteur: A.L. (Bram) Schneiders. Deze overleed op 2 juli 2020 op 94 jarige leeftijd en was de schrijver van een klein maar mooi oeuvre van zes bundels korte verhalen. De eerste "Langs het schrikdraad" (1961) en de laatste ...

Wie is ik? Ter voorbereiding op de uitreiking van de Hans Vervoort-prijs 2026 aan L.H. Wiener heb ik de 6 titels die we van hem in huis hebben uit de kast gehaald. Ik wss ooit een tijdlang uitgever van Opzij en in 1988 gaf Cisca Dresselhuys me een boekje van Wiener en zei: "hij schrijft net zoals jij". Dat was natuurlijk geen aanbeveling, niemand die zelf schrijft wil horen dat hij een kloon he...